Bana bir seslenen var
Adını bilmediğim, hiç işitmediğim,
Bir yerlerden bana bir seslenen var…
Senin bilnediğin, benim gitmediğim
Bir yerlerden bana bir seslenen var…
Dallarını eğip de tutamadığım,
Hoş yemişlerinden tadamadığım,
Gölgesi altında yatamadığım
Ağaçlar içinden bana bir seslenen var…
Bazı yakınlardan, bazı ıraklardan,
Kimi meyvelerden, Kimi yapraklardan,
Yoldan gelmişlerden, yola çıkacaklardan,
Yolun kendisinden bana bir seslenen var…
Bir kervana köle deseler satsalar,
Geçen bulutlara su olsam katsalar,
Beni benden alıp bırakıp gitseler,
Gidilmez yerlerden bana bir seslenen var…
İlklimler dışından, iklimler içinden,
Varmışla yokmuştan ve Çin’den Maçin’den,
Gelecek günlerin çoktan geçmişinden,
İşte bir yerlerden bana bir seslenen var…
Orhan Şaik Gökyay
“Orhan Şaik Gökyay Bu Vatan Kimin? Şiirler“, Özel Türkmen Lisesi Orhan Şaik Gökyay Kütüphanesi Yayınları No. 1, Mersin, “Bana bir seslenen var” bölümü, sahife 67-68